Pamiętam te czasy gdy kiedyś za młodu Wciąż mi się marzyła kultura zachodu I wszystko co nasze to szare przyziemne A to co zachodnie to piękne, przyjemne I człowiek wciąż czekał i marzył tak skrycie Że ustrój się zmieni to zmieni się życie A gdym doczekali to jak mam być szczery Wpierw było do luftu a dziś do cholery Choć dawniej to w kraju wciąż była robota Lecz wszystko na wschód i stąd ta tęsknota Że zachód nas przejmie i kasę wyłoży Gospodarkę rozkręci i żyć dopomoże Och złudne jak bardzo to były marzenia Wciąż pojąć nie mogę nie do uwierzenia Bo dzisiaj cwaniacy co siedzą przy żłobie Nasz cały majątek zgarnęli ku sobie I im dzisiaj dobrze to widać jest przecie A my się tułamy za chlebem po świecie Z przymusu zwiedzamy te obce nam kraje Zachodnią kulturę, zachodnie zwyczaje I nadal marzymy że kiedyś się zmieni Wrócimy do domu co w Polskiej jest ziemi Nie dla nas ich obce zwyczaje, kultura Bo my są Polacy, w nas Polska natura Te czasy poniżeń przecierpieć tu trzeba By w kraju rodzinie nie zbrakło tam chleba Uparcie wciąż czekam na to przebudzenie Że zbudzi się wreszcie rządzących sumienie I zamiast wściekłej walki przy żłobie Pomyślą też o nas nie tylko o sobie Bym mogli powrócić wszyscy do kraju Żyć w swojej kulturze, swoim zwyczaju Autor: Tomasz Tyszka 20.06.2010, Hull

Więcej: http://www.humor.sadurski.com/Satyra/Teksty_satyra_i_polityka/15/7676/0/.